6 mei 2012

Rood en Wit 3 – VVV 3
Volgens mij denken wij bij Rood en Wit graag dat wij cricket spelen zoals ‘het heurt’. Aan de Spanjaardslaan geen containers als kleedkamer, geen cricket op kunstgras, geen halfbakken teams met verschillende tenues, nee, zelfs geen overrazende vliegtuigen die het beschaafd klappen en aanmoedigen vanaf de kant doen verstommen. Een georganiseerd walhalla in de Nederlandse cricketwereld.
Afgelopen zondag speelde het Derde haar eerste wedstrijd. De volgende, vrij essentiële, zaken ontbraken bij aanvang om 12 uur: 1) elf spelers; 2) de aanvoerder; 3) het scoreboek; 4) enig idee wie had afgezegd; en 5) enig idee waar de ontbrekende vier man/het scoreboek vandaan moesten komen. Alleen dankzij de opgetrommelde youngsters Thijs Dickmann, Safraaz Sardha, Alexander de Graaff, de oldster Alex de la Mar en de zeer relaxte opstelling van onze tegenstander, konden we uiteindelijk een uur later dan gepland alsnog beginnen.
Het lokaliseren van een scoreboek bleek echter nog lastiger dan het – in wisselende samenstelling – bijeenbrengen van elf spelers. Er is in één boek gescoord en wel dat van VVV, dus u zult het in dit verslag zonder harde cijfers moeten doen.
Rood en Wit verloor de toss, en werd het koude en winderige veld ingestuurd. Warm gehouden door truien, spencers en allerhande thermoshirts verlieten wij veertig overs later het veld met de score op (geloof ik) 225 runs voor VVV. Een zeker niet onaardige prestatie.
Goed bowlen  was er vooral van Koen Meijer (1 wicket voor weinig runs in een keurig opening-spell), Boy Siegers (twee wickets at the death) en Thijs Dickmann (geen wickets, maar dwong het respect van beide batsmen af door zes overs bal na bal op de spot te gooien). De gebroeders De la Mar (snelheid, beamers, en twee wickets voor Thomas, Jeroen 1 wicket voor weinig) zorgden voor de rest van de bowling-backup. Parvesh en Sadid namen elk nog een vang, Koen en Heather zorgden voor een run-out: al met al niet onaardig.
Het fielden werd bovendien nog verlevendigd door enkele zeer ‘tactische’ wissels: we begonnen met 10 man, onder wie Alex en een substitute van onze toeschietelijke tegenstander. Rechtstreeks vanaf hun wedstrijd in Den Haag toonden Alexander de Graaff en Safraaz Sardha hun fieldingtalenten ook in de derde klasse, totdat Jeroen de la Mar en Kees van Muiswinkel klaar waren met hun voetbalwedstrijd elders op het terrein. Samen met Kees, Jeroen en Alexander (die klaarblijkelijk moeiteloos aan zijn tweede wedstrijd van de dag begon) stonden we vanaf circa de twintigste over met 11 man. Volgt u het nog?
Na een goede lunch verzorgd door Jaap Dickmann en Koen Brouwer begon het batten veelbelovend met de solide opening van Thomas (topscorer met 36 runs) en Kees. Jeroen vormde op nummer drie nog een aardig partnership met Thomas, maar daarna ging het snel: voor Sadid, Alexander en ondergetekende. Onze tail kon de VVV’ers nog enige tijd wel frustreren, waarbij vooral Thijs, Parvesh en Heather blijk gaven van hun battingtalent. De teller bleef voor het Derde uiteindelijk steken op (circa) 120 runs.
Na alle perikelen van die ochtend stond ons na de wedstrijd nog een kleine onaangename verrassing te wachten: een potdicht en uitgestorven clubhuis. Gezellig, dat clubgevoel! Maar het kon de mannen van VVV allemaal niet deren en zij namen genoegen met een drankje van de tennisclub, genuttigd in de zon voor kleedkamers 9 en 10. De Indian Premier League werd live op een telefoon vertoond, de fles rum kwam tevoorschijn en zo werd deze rommelige cricketdag toch nog positief afgesloten. Misschien moeten we er allemaal nog even inkomen.
Hugo van Doornum